\documentclass[a4paper,10pt]{article}

\usepackage[dutch]{babel}
\usepackage[utf8]{inputenc}
\usepackage[hidelinks]{hyperref}
\usepackage{amsmath}

\title{\LARGE{Wijsheid en Apocalyptiek\\}\large{Tekstuele analyse}}
\author{Camil Staps}
\date{7 oktober 2015}

\begin{document}

\maketitle

Boeken als Spreuken en Prediker hebben een significant ander (1) genre en (2) thema dan bijvoorbeeld het Deuteronomistisch geschiedwerk of de profeten.

Zo is Prediker één van de weinige boeken waarin we een soort van filosofisch experiment verslagen zien (Pred.~2:3), en ook getuigen de eerste hoofdstukken van Spreuken van een soort meta-niveau waarmee naar wijsheid en geloof wordt gekeken.

Met de piramide van Maslow\footnote{\emph{A Theory of Human Motivation}, A.~H.~Maslow (1943), \url{http://psychclassics.yorku.ca/Maslow/motivation.htm}. Wikipedia voldoet ook aardig, zie bv. \url{https://nl.wikipedia.org/wiki/Piramide_van_Maslow}.} kunnen we beargumenteren dat dit duidt op een periode van welvaart in de Israëlitische samenleving: het niveau van `zelfverwerkelijking' en `zelftranscendentie' wordt bereikt, terwijl de verhalen over oorlogen met andere volken hinten op `waardering, erkenning en zelfrespect' en de verhalen van de vergadering van het volk zelfs op het niveau van `saamhorigheid' staan.

Het is dan ook niet vreemd dat zowel Spreuken als Prediker aan Salomo wordt toegeschreven. In de inleiding op Spreuken in de NBV studiebijbel staat dat delen ook tijdens de Babylonische ballingschap zijn geschreven, wat deze theorie tegen lijkt te spreken. Echter, er wordt ook vermeld dat het boek sterke overeenkomst vertoont met wijsheidsteksten uit Mesopotamië, Ugarit en Egypte, en die landen waren natuurlijk wel weer welvarend.

\end{document}

