\documentclass[a4paper,10pt]{article}

\usepackage[dutch]{babel}
\usepackage[utf8]{inputenc}
\usepackage[hidelinks]{hyperref}
\usepackage{amsmath}

\title{\LARGE{Koningen en Profeten\\}\large{Tekstuele analyse}}
\author{Camil Staps}
\date{23 september 2015}

\begin{document}

\maketitle

David wordt vaak de ideale koning genoemd, maar hoe correct is dat?

Ook al heeft David de mogelijkheid om JHWH direct te beraadslagen (bv. 2~Sam.~2:1), het gaat hier telkens om een zeer gelimiteerd contact, wat doet denken aan het lootjes trekken zoals we dat zien in Hnd.~1:26. David heeft niet de mogelijkheid met God in discussie te gaan zoals Mozes dat kon (bv. Ex.~32:7-14). Bij David zien we dat de profeet Natan die rol krijgt en een uitgebreider contact met JHWH heeft (2~Sam.~7:4-17).

Na Davids vlucht in 1~Sam.~19:11-12 en zijn achterlaten van Mikal, is er een spanningsboog totaan 2~Sam.~6:20 waar hij met haar verenigd wordt. Even kan gedacht worden dat David hier zijn twaalfde zoon uit Jeruzalem krijgt (2~Sam.~5:14-15 heeft er slechts elf, 3:2-5 is niet in Jeruzalem), maar Mikal blijft kinderloos. 

Ten slotte is er natuurlijk de affaire met Batseba (2~Sam.~11-12) die David in eerste instantie ook niet in een goed voetlicht zet. Maar misschien is het juist daar dat we de betekenis daarvan kunnen zien: David is immers één van de eerste figuren in de Bijbel bij wie we berouw zien (12:13).

Pas na de hereniging met JHWH krijgt David zijn twaalfde zoon (12:24) -- vergelijkbaar met Jezus' kruisiging en opstanding moet ook David door een dieptepunt heen. Wat dat betreft is het expliciet plaatsen van Jezus in de lijn van David (en niet bv. Salomo) een goede keuze\footnote{Er zijn natuurlijk ook in het OT allerlei verwijzingen dat de Messias in Davids lijn zou liggen -- zonder het idee van de Passie is dat apart, en op het eerste gezicht lijkt bv. Salomo een logischere keuze voor deze rol. Wellicht wordt dit in een later college duidelijker?}, ook al was Davids leven verre van ideaal.

\end{document}

